Nowa Kaledonia

informacje praktyczne

Jak się tam dostać		Kiedy jechać		Wizy		Pieniądze		Podróżowanie		Inne

 Jak się tam dostać: regularne połączenia lotnicze ze światem utrzymują linie lotnicze Air France, Quantas, Air New Zealand, Air Vanuatu i AOM. Połączenia regionalne z sąsiednimi państwami obsługują przede wszystkim linie Aircalin (Air Caledonie International). Turyści najczęściej docierają tu przez Brisbane, Sydney lub Melbourne (Australia). Wszystkie loty międzynarodowe kończą się na lotnisku Tontouta International Airport, 45 km na północ od centrum stolicy - Numei. Opłata lotniskowa wynosi 15 USD. Jachty mogą przejść odprawę celną tylko w porcie w Numei. Połączenia morskie obsługuje też kilkadziesiąt statków handlowych.
 

 Kiedy jechać: pogoda właściwie nie sprawia kłopotu, może z wyjątkiem lata (listopad - kwiecień), kiedy do Nowej Kaledonii od czasu do czasu zbliżają się cyklony. Kalendarz imprez jest nieźle wypełniony przez cały rok. Szczególnie warte polecenia są: Festiwal Avocado (organizowany w drugiej połowie maja w Nece i Mare), podczas którego mieszkańcy świętują dobre plony; trzydniowy "Foire de Bourail" - narodowe święto z pokazami rodeo, ujeżdżaniem byków, wyścigami konnymi i paradami w historycznych strojach (koniec sierpnia lub początek września, w całym kraju); festiwal sztuki teatralnej "Equinoxe" (organizowany w co drugi październik w Numei). Inne ciekawe wydarzenia to m.in. "La Regate des Touques" - wyścigi fantazyjnie przyozdobionych łodzi (koniec maja, Numea), trzydniowy festiwal "Pacific Tempo" z wystepami grup folklorystycznych z całego regionu południowego Pacyfiku, a także Festival of the Yam - festiwal kultury Kanaków (połowa marca, nie wszystkie imprezy są dostępne dla turystów). 14 lipca Nowa Kaledonia świętuje zburzenie Bastylii, a 24 września obchodzony jest Dzień Nowej Kaledonii (rocznica przyłączenia terytorium do Francji w 1853 r.)
 

 Wizy: przy wjeździe do Nowej Kaledonii (podobnie jak w przypadku Francji), obywatele polscy nie muszą okazywać wizy, o ile nie planują pobytu dłuższego niż trzy miesiące. Wyjazdy w celach innych niż turystyczne wymagają odrębnego zezwolenia - informacji udziela ambasada francuska w Warszawie.
 

 Pieniądze: w użyciu pacific franc. Posiłki - tanie: w przeliczeniu 5-15 USD, drogie: powyżej 25. Zakwaterowanie - tanie: 12-25 USD, drogie powyżej 60. Nowa Kaledonia nie jest miejscem dla skąpców. Minimalna kwota, którą trzeba wydać na dzień pobytu to 30 USD, ale dostanie się za to naprawdę niewiele. Jeśli chcemy zobaczyć coś więcej niż tylko piękne plaże i przenocować w hotelu z prysznicem, trzeba się liczyć z wydatkiem od 70 USD w górę, za każdy dzień pobytu. Banki znaleźć można we wszystkich większych miastach, bankomaty właściwie tylko w Numei (większość ma tygodniowy limit do 350 USD). Przy wymianie pieniędzy lub czeków podróżnych pobierana jest opłata w wysokości 5 USD. Karty kredytowe akceptowane są w większości sklepów, hoteli i restauracji w stolicy kraju, w innych miastach kartą płacić można właściwie tylko w większych hotelach. Napiwki, zgodnie z melanezyjską tradycją, traktowane są jako uprzejmości wymagające rewanżu (choć w niektórych restauracjach obrażony kelner może nam rzucić napiwkiem w twarz) i można się bez nich obejść. Targowanie się o cenę jest zdecydowanie w złym guście.
 

 Podróżowanie: miejscowe linie Aircalin łączą stolicę z ważniejszymi miastami na wyspie głównej, ze wszystkimi Wyspami Lojalności oraz z wyspami Ile des Pins i Iles Belep. Można też wyczarterować samolot lub helikopter i lecieć, gdzie tylko dusza zapragnie, a lotniska pozwolą. Sieć drogowa na Grande Terre jest rozwinięta całkiem nieźle, większość dróg ma nawierzchnie asfaltową. Do prawie wszystkich miast i większych wiosek dociera linia autobusowa (wszystkie autobusy odjeżdżają z dworca w Numei - "Gare routiere"). Istnieje możliwość wynajęcia samochodu, ale ceny są dość wysokie, a poza tym samochód wynająć mogą tylko osoby powyżej 21. roku życia. Ruch odbywa się po prawej stronie jezdni. Na bocznych drogach należy uważać na pieszych i zwierzęta.
 

 Atrakcje turystyczne: W Numei warto odwiedzić Centrum Kulturalne Tjibaou - dzieło znanego architekta Renzo Piano, twórcy Centrum Pompidou w Paryżu, muzeum zlokalizowane w dawnym ratuszu, warzywno-rybny bazar przy porcie i przejść się eleganckimi bulwarami ponad którymi kołyszą się palmy. Z miasta warto się wybrać na pobliską 500-metrową górę Mont Khogi, gdzie zawsze jest nieco chłodniej, a system istniejących szlaków turystycznych zachęca do aktywnego wypoczynku. Poza stolicą zabytków jest niewiele, warte wspomnienia są jedynie budowle obronne z XIX w. - między innymi fort Teremba na południowym wybrzeżu i budynki misyjne. We wnętrzu wyspy, szczególnie na północy spotyka się w wioskach wiele małych, starych kosciółków. Godne polecenia są również atrakcje przyrodnicze, np. 100-metrowy wodospad Tao, malownicze formy skalne w pobliżu miasteczka Hienghene i przepiękna wysepka Isle des Pins (Wyspa Pinii).
 

 Zagrożenia dla zdrowia: w całym kraju okresowe zagrożenie febrą; na wyspie Ouvea, woda nie nadaje się do spożycia
 Czas: Greenwich + 11 godzin
 Elektryczność: 220V, 50 Hz
 Miary i wagi: metryczne (m, kg)

UWAGA! Podane informacje pochodzą z dostępnych na rynku przewodników turystycznych i stron internetowych opisanych krajów. Redakcja serwisu Oceania.stosunki.pl nie miała możliwości sprawdzenia ich wiarygodności.